Το σχολείο μου.

του Γιάννη Β. (Δ2)

Το 5ο Δημοτικό σχολείο είναι πολύ παλιό. Λειτουργούσε από το 1926 μέχρι το 1929 (σε άλλο χώρο) και βρίσκεται στον Προμηθέα στην Βέροια.
Το σημερινό κτίριο χτίστηκε το 1932 πάνω σε ένα χωματολοφίσκο όπου ήταν νεκροταφείο των τούρκων. Στις δυτικές καταπτώσεις που σήμερα εκεί υπάρχει η οδός Ακροπόλεως ήταν ένα λαγούμι που οδηγούσε στη γέφυρα Καραχμέτ. Όμως με τις χωματουργικές εργασίες το λαγούμι χάθηκε.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, το σχολείο έγινε διοικητήριο των Γερμανών. Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου το σχολείο επιτελεί απερίσπαστα το εκπαιδευτικό του έργο. Όμως λόγω αναγκών σε μερικές αίθουσες διδασκαλίας έγινε προέκταση του παλιού διδακτηρίου και δημιουργήθηκαν 6 νέες αίθουσες για να χωράνε περισσότερα παιδιά.
Η αυλή είναι μεγάλη αλλά υπάρχουν πολλά παιδιά και φαίνεται μικρή. Στην αυλή υπάρχουν πολλοί σκουπιδοτενεκέδες , 4-5 παγκάκια και 4 δέντρα. Εξωτερικά εκτός από τα γκράφιτι μου φαίνεται πολύ όμορφο. Είναι φτιαγμένο από τσιμέντο και στην κορυφή έχει κεραμίδια. Έχει τον πύργο που είναι πολύ εντυπωσιακός.
Στο σχολείο μας έχουμε 18 αίθουσες και 2 τάξεις με υπολογιστές, τα γραφεία των δασκάλων και του διευθυντή. Στον πρώτο όροφο είναι οι μικρές τάξεις ενώ στον δεύτερο είναι οι μεγαλύτερες. Ενώ οι Γ’ τάξεις και μία Δ’ είναι στο υπόγειο.
Εύχομαι το σχολείο να μείνει έτσι για πάντα.

Και ένα ανέκδοτο:
Ήταν ένα σαλιγκάρι που είχε ένα ψιλικατζίδικο και έρχονται δύο χελώνες και του λένε «Όλα τα λεφτά από το ταμείο» τι να κάνει το σαλιγκάρι τα δίνει και  χελώνες φεύγουν. Μόλις έφυγαν  οι χελώνες έρχεται η αστυνομία και το ρωτάνε τι έγινε και το σαλιγκάρι απαντάει «Τι να σας πω, έγιναν όλα τόσο γρήγορα»!!!

5ο Δημοτικό Σχολείο Βέροιας

του Θεόφιλου Κ., (Ε3)

Είμαι ο Θεόφιλος και είμαι 11χρονών. Είμαι Ε’ τάξη και πηγαίνω σ’ ένα πανέμορφο σχολείο το οποίο είναι χτισμένο σε μια πλαγιά ενός λόφου και βλέπει όλη την πόλη. Είναι ένα από τα λίγα που φιλοξενεί  παιδιά από διαφορετικές εθνικότητες και μέρη.
Έχει θαυμαστούς δασκάλους για κάθε ειδικότητα. Επίσης 330 παιδιά καθημερινά πηγαινοέρχονται παίρνοντας όλο και περισσότερες γνώσεις τις οποίες αφομοιώνουν για να παίρνουν τις πρώτες βάσεις.
Στην τάξη μου είμαστε 18 παιδιά,  πολύ στενά  δεμένοι μεταξύ μας.  Στο σχολείο μας υπάρχουν 20 αίθουσες εκ των οποίων οι δύο είναι αίθουσες υπολογιστών, η μια αίθουσα συγκέντρωσης (των δασκάλων) και μία ακόμα  έναι το γραφείο του διευθυντή.
Το σχολείο μου έχει δύο ορόφους και ένα υπόγειο. Στον πρώτο όροφο υπάρχει μια αίθουσα υποδοχής στην οποία είναι κρεμασμένα κάδρα (πορτρέτα) τα οποία απεικονίζουν τους ήρωες του 1821!

Η τάξη μου

Η αυλή μας περιτριγυρίζεται από πολλά όμορφα δέντρα που μας προσφέρουν καθαρό οξυγόνο, σκιά και μια αίσθηση πράσινου. Επίσης σε μια γωνία είναι τοποθετημένο ο χώρος του φύλακα. Στην μπροστινή αυλή υπάρχουν βρύσες στις οποίες μπορεί κανείς να πιει άφθονο δροσερό νερό. Στην πίσω αυλή υπάρχουν τουαλέτες και ένα κυλικείο. Το σπίτι μου
επειδή βρίσκεται πίσω από το σχολείο μου δεν κάνω παραπάνω από δύο λεπτά για να φτάσω.
Είμαι πολύ χαρούμενος που πηγαίνω σ’ ένα τόσο μεγάλο σχολείο και έχει γίνει ο καλύτερος μου φίλος. Θα ήθελα να σας πω πως θα ήταν χαρά μου να πηγαίνατε σ’ αυτό σχολείο και πως θα γινόμασταν οι καλύτεροι φίλοι και μαζί θα μοιραζόμασταν αξέχαστες στιγμές σ’ ένα τέτοιο απίθανο περιβάλλον.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.